Nipte Nederlaag Overschie K1

Het kampioenschap in de 4e Klasse komt voor Overschie 1 steeds dichterbij. Door de terechte, doch nipte, nederlaag tegen Het Witte Paard Sas van Gent 2 staat het team op een degradatieplek in de 3e Klasse. Overschie heeft nog 11 KNSB rondes voor de boeg om het kampioenschap te bereiken. Het zal geen makkelijke opgave worden want de komende 2 rondes zijn cruciaal. Mocht Overschie daarin een of geen matchpunt laten liggen, dan zou het kampioenschap van de 4e Klasse erg lastig kunnen worden.

Nipte nederlagen zijn vervelend. In algemene zin is er trouwens niks mis met nippen. Zo is nippen aan whisky of hete thee bijvoorbeeld prima. De nipte nederlaag tegen HWP Sas van Gent 2 gaf menig speler een “wat als ík nou”-gevoel. Als dat ene halfje een punt was geweest, of die ene nul een halfje, dan was het een gelijkspel geweest … Ach, als Robben en Rensenbrink gewoon die bal erin hadden geschoten, dan waren we al 2x wereldkampioen geweest. In de als-wereld is iedereen een held.

Uw verslaggever heeft wat minder tijd dan gebruikelijk dus het verslag is helaas ditmaal ietsepietsie korter en heeft hij onvoldoende bij spelers het precieze partijverloop kunnen verifiëren, waarvoor hierbij alvast excuses. Laten we beginnen met de 3 nederlagen, dan hebben we dat maar gehad.

Erik nam het op bord 4 op tegen de sterkste man, op schaakgebied uitgedrukt in ELO wel te verstaan, aan de zijde van HWP SvG 2. Zoals u ziet wordt de afkorting steeds korter. Dat scheelt u leestijd en mij schrijftijd. Een win-win. Maar goed, niet voor Erik dus. Naar eigen zeggen kwam hij op enig moment als d4 speler met een onbegrijpelijke e4. Zijn tegenstander wist goed gebruik te maken van een sterk loperpaar, aanval en centrale stukken. Optisch leek het even dat Erik iets kon met twee sterke torens maar zwart had alles onder controle: 0-1. Karels reis hebben we allemaal meegemaakt. Met behulp van zijn in Japan aangeleerde vaardigheden wist hij zich vanuit Eindhoven naar Rotterdam te vechten in overvolle treinen. Ondanks omreizen, vertragingen, vermoeiend ellebogenwerk en uitvallende treinen bereikte Karel om precies 12.59 uur de speelzaal. Hulde voor de vroege vertrekker! Zijn spel leek helaas wel enige last te hebben van de reisperikelen. Wit speelde actief en aanvallend en na een stevige onnauwkeurigheid van Karel sloeg de aanval door: 0-2.

Marcel speelde op bord 7 niet zijn allerbeste partij. We weten dat hij niet vies is van aanval, complexiteit, dynamiek. Toen ik na 1,5 uur langs zijn bord liep had ik toch wel wat medelijden met de zwarte stukken. De koning was kwetsbaar, de samenwerking tussen de stukken ontbrak. Het tij was niet meer te keren door Marcel en hij moest toezien hoe wit door tal van dreigingen steeds meer materiaal won: 0-3. Zo. De nederlagen hebben we gehad. Over naar de drie halve en twee hele punten. Albert stelde zich solide op, al meen ik mij te herinneren dat hij wit prettig spel gaf door zelf iets te snel de spanning in het centrum op te heffen. Maar dat is van horen zeggen. Het leidde ertoe dat de speler van SvG 2 een plusje had en op enig moment een remisevoorstel kon doen, wat met het oog op de andere borden logisch was. Zowel om het aan te bieden, als om het aan te nemen: 0,5-3,5

Zelf speelde ik op 1 een wat vlakke partij. Achteraf bleek de hele partij volledig in balans te zijn. Zelden zo’n vlakke lijn in een engine evaluatie gezien, het leek wel dammen. Uitzondering was de slotstand. Een aanbod tot remise van mijn kant uit ging gepaard met een grafzet. Dat zal je altijd zien. De engine schoot namelijk van 0,0 gigantisch uit naar +0,3 voor wit. Dat was los van een paar zetten in de opening het grootste voordeel dat een der spelers in de partij heeft gehad. Gezien de voorsprong nam de witspeler het aan. Onze hoop was dat Henk en Cor nog twee punten zouden kunnen halen en mijn vrees was dat als dat zou gebeuren, ik zomaar eens de stelling zou kunnen gaan verliezen. Kortom, het was een afweging tussen hoop en vrees die uiteindelijk net niet goed uitpakte: 1-4

Cor kwam goed uit de opening. Hij kwam een gezonde pion voor, die ergens in het middenspel door een onnauwkeurigheid moest worden ingeleverd. Dit verslag is niet chronologisch. Het moet even gezegd worden dat Cor als laatste bezig was en de stand op dat moment 3-4 was. Ondanks verwoede pogingen bleek het niet mogelijk water uit steen te persen en de tegenstander wist zeer handig met een offer een eeuwig schaak motief te bereiken. Er was niets aan te doen helaas en het leverde SvG de volle matchpunten op: 1,5-4,5.

De overwinningen kwamen van Q en Henk. Op bord 2 kreeg Q een aangename mogelijkheid zijn aanval op te bouwen. Er was sprake van tegengestelde rokades en dan weten we allemaal dat je niet te lang moet wachten met het aanvallen van de koning. Zwart deed dat (veel) te traag en Q kon in een fraai middenspel zijn stukken veel actiever tegen de zwarte koning inzetten. Beetje bij beetje won hij materiaal, waarbij het wel even opletten was dat zwart niet opeens mat zou zetten, daar de witte koning op a1 met wielklem en al geparkeerd stond. Het neutraliseren van alle dreigingen en onderwijl met eigen dreigingen tegen de zwarte koning materiaal winnen was wel aan Q besteed: 2,5-4,5 Henk was al een na laatste bezig. Hij had in de opening vooral tijd gewonnen door 77 zetten lang een pion op e4 in de aanbieding te doen. Het kostte zijn tegenstander zeeën van tijd in het afwegen om dat ding wel of niet te slaan. Die tijd was er in een ingewikkeld middenspel niet meer en Henk wist met fraaie manoeuvres met de paarden en slimme ruil van stukken een zeer prettig toreneindspel te bereiken. Dat leidde uiteindelijk tot een zege en in het restaurant werd de partij van Henk nog eens uitgebreid geanalyseerd. Het zat vol creatieve ideeën, offers en strategische wendingen. Jammer genoeg leverde het maar 1 bordpunt op: 3,5 – 4,5.

Zo verloor Schaakgenootschap Overschie 1 dus nipt van S. De laatste 2 rondes moeten er echt punten komen, anders komt het kampioenschap van de 4de Klasse veel te dichtbij.

Omdat we met 3 teams op een alternatieve locatie speelden, ging een grote groep na afloop nog een hapje eten en analyseren. Altijd gezellig, al denk ik dat we het restaurant (in termen van prijs/kwaliteit van het eten) misschien niet gelijk in de Michelin gids gaan zetten. Wel hierbij grote dank aan Niels voor het regelen van de prima speellocatie en alle zaken daaromheen!

Robert Straver